نیلوفر هامون

فرانسیسکو  گویا

سبک روکوکو در اسپانیا با ظهور فرانسیسکو گویا آغاز شد. ولی هنر گویا نه در خدمت اشراف ساکن

ویلاهای شهری بود و نه در خدمت مضامین اساطیری مورد علاقه ی آنان.

گویا هنرمند منفردی است که نه در قالب سبک های رایج زمان(روکوکو.یا زعم برخی رمانتیک)قرار میگیرد

و نه هیچ یک از واژههای آکادمیک و یا واپسگرا به وی میچسبد.

ویژگ خنر گویا آن است که در محدوده ی معینی از زمان و یا سبک منحصری نمی گنجد و متعلق به

تمام انسانهای دردمند و فراموش شده ی همه ی زمانهاست. او انسان با وجدانی است که حماقتها

بی شرمیها. زور گوییها .ددمنشیها. دو روییها .حقارتها. پستیها. بی رحمیها و رذالتهاو... را می بیند

از مشاهده ی آنها رنج می برد. این فجایع را به ذهن حساس وخلاقش می سپاردر شرایطی معین آنها

را بر روی صفحه ی کاغذ ویا فلز مس (گراوورهای تیز آبی)می آورد و بیننده را نیز در این تجربه ی عمیق

انسانی سهیم می سازد.

****